Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Αντίο....

Όταν όλα γύρω γκρεμίζονται,
όταν το μόνο που μένει είναι πέτρες και χαλάσματα,
όταν μαθαίνεις το πραγματικό νόημα της φράσης "δεν μπορώ να σηκώσω κεφάλι",
είναι η ώρα να πεις στα πάντα ένα μεγαλοπρεπέστατο ΑΝΤΙΟ.

Αντίο στους φίλους,
αντίο στις παρέες,
αντίο στους ανθρώπους που αγάπησες,
αντίο σ' αυτούς που σε μισούν γιατί τους πλήγωσες,
αντίο σ' αυτούς που πίστεψαν σε σένα,
αντίο σ' αυτούς που εμπιστεύτηκες.

Σας υπόσχομαι από καρδιάς πως τίποτα από τα παραπάνω δεν πρόκειται να ξανασυμβεί!


Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Ο κόσμος τριγύρω.



"Χωρίς περίσκεψην, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ,
μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι κι απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νου μου τρώγει αυτή η τύχη,

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότο κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω."
                                                         Κ.Π. Καβάφης - Τα τείχη


Creative Commons License 
Η παραπάνω φωτογραφία χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.